Utrwalone Erupcje/Enduring Eruptions biorą swój początek z wieloletnich badań nad wulkanicznym krajobrazem — od pól obsydianu na Lanzarote po zastygające potoki lawy Fagradalsfjall.

Spektakl bada to, co wspólne dla tancerzy i płyt tektonicznych: długi bezruch, gwałtowne uwolnienie oraz pamięć zapisaną na powierzchni.

Szóstka tancerzy porusza się po scenie skąpanej w powolnym, czerwonym świetle. Ich gesty zaczynają się od wstrząsów — mikroprzesunięć ciężaru ciała i oddechu — by na przestrzeni siedemdziesięciu minut narastać i urosnąć do jednej, nieodwracalnej erupcji.

Muzyka, skomponowana na niskie instrumenty smyczkowe i nagrania terenowe z wnętrz komór magmowych, traktuje dźwięk jak kolejną formę materii — coś, co się nagrzewa, stygnie i pamięta.